3. bayrak yarışına Demeter Kulübesi'nin tek üyesi olarak katılmıştım. Maya henüz gelmemişti, Harexis,Etta ve Anna'yı saymıyorum bile. Bu yüzden kendim karar vermek zorundaydım hangi safta olacağıma. Bunun sonucunda da Satellite'nin de isteğiyle onun yarıştığı tarafta yani kırmızı takımda yer aldım. Ne kadar doğruydu bilmiyorum, Demeter Kulübesi bence Athena Kulübesi'nin yanında yarışmalıdır her zaman. Ben onlara hayranım çünkü. Zekaları, stratejileri beni hep etkilemiştir. Ama Sat'la kampa gelmeden önceden de tanışıyoruz. 5.sınıfta aynı okuldaydık ve o aralar ondan başka arkadaşım yoktu, o neredeyse ben de oradaydım. Ama şimdi kardeşlerim, arkadaşlarım doldu. Her neyse, o zamanlar gençtik, toyduk.
Kırmızı takımın liderliğini Poseidon Kulübesi dolayısıyla Poseidon Kulübesi Lideri Rose yapıyordu. Hepimiz onun peşindeydik ve Athena yarış başlasın komutunu verince mavi takım kendi içinde, kırmızı takım kendi içinde ayrıldı. Rose bana bayrağın yanına durma görevini vermişti, güçlerimle ilgisi olabilirdi ama bilmiyordum. Sonuçta bitkilerimle boğabilirdim çoğu kişiyi. Ama şu madde beni durduruyordu; Öldürmek Yasak!
Biz birkaç kişiyle beraber bayrağın orada beklerken ormanın içlerinden bağırışma sesleri geliyordu. Birsürü "Aaah, ooof." sesleriyle orman yankılanırken koordinatörler de olayla ilgileniyorlardı. Ölen olmadığı bilgisi ulaşınca rahatlayarak bayrağın başında durmaya devam ettim.
O sırada karşıdan Anna ve Kev üstümüze doğru gelmeye başladı. Ben güçlerimi kullanıyordum, bayrağı vermeyecektim asla. Direniyordum, diğerleri de öyle. Ve o sırada arkadan Sat gelerek isyankarları vurunca onların işleri bitti. Sıra bizim takımın atağındaydı.
Çok süre geçmedi, sesler gelmeye başladı.
"Kırmızı Takım!"
Neler olduğunu sormaya bile gerek duymamıştım. Sevinç gösterilerine katıldım. Lucy ve ekibi tırnaklarını yiyorlardı, ilk kez yarış kaybettiklerini öğrenmiştim. Ve kazandığımız için çok mutluydum, zafer sarhoşluğu içindeydim.